Lately I have been living by the philosophy of simple thinking. "Real world" time is of the essence this day in age as more and more of our moments on earth are spent in "cyber world". I do not want to worry myself about the "big picture", as Dad would say, worrying is like a rocking chair, it gets you nowhere, however, it's inevitable - I have to think / write about it. While the www has its advantages, I'm a little scared to acknowledge the amount of time I've spent online over the past year - time that I have probably wished away at work and the like. Which brings me to the subject of time, many of my co-workers all-to-often bring up how fast time flies and numerously mention that life is short. I don't think it has been "drilled" into my head like this before, which gets me to thinking, I am not the kind of person that can stay in one job too long - much less a job where I remain stagnant. Life is about learning and growth, but it's questionable what proportion should be technical, and what personal (and interpersonal).

Some argue acquiring knowledge is of the essence, yet once one reaches a certain level of knowledge acquirement, there are often limited few one can relate to. I guess the question is what is the proper mix? Does gaining technical knowledge help individual people as much as forging valuable relationships? What truly makes one happy? Of course it's all individual, for me, I think it's connections, and the realization of growth. Mutual growth (between individuals) is imperative, for as they say, if a tree (person) falls (grows) in the woods and no one is there to witness it, does it make a sound? (do him / her grow?). Another way to measure growth? Nelson Mandela said it best in A Long Walk to Freedom: "There is nothing like returning to a place that remains unchanged to find the ways in which you yourself have altered."

Satisfaction is the ultimate goal for me, I need to be satisfied with my life and my efforts towards the common good - if I wasn't, I don't think I'd be a happy person. A co-worker was telling me today how one could spend their time complaining about the work they have to do, but this gets them nowhere ("no one cares" were her words). It's better just to do it, don't stress, there are so many worse situations one could be in - once again, simple words of wisdom, it all comes down to doing what one has to do to get to where they want to be and reaching for the top of every mountain.

Another co-worker in a separate conversation mentioned that people shouldn't spend their time "being crooked" (upset; holding grudges), and once again referred back to the fact that life is short. In a cute statement, she said, "as long as their not crooked enough to stomp on rose" which I thought very insightful. People can make the choice to bring themselves down, but when they bring others down, that's when there's a problem. It appears to be a choice. I have friends that live in the moment, and friends that think ahead to the big picture, and some that do a little of both. While living in the moment is all fine and good, it often defers their vision from the things that really matter; they are too caught up in the here and now - the little things. Living for the big picture similarly alters their visions to bypass the present and it's gift. I think a mixture of both is the best bet - living with one eye on the moment and one eye on the prize (the future).

Back to cyber world, I brought it up because I think there should be balance in life, and I always like to remind myself not to get too caught up in my "online shenanigans" for soon and very soon many of these "connections ' will amount to nothing, as people will inevitably come to the correct realization that they are often very fluid, transparent, and dispensable. The people that matter are the people that I set time aside for and spend time with, it's not realistic to rely on the online "image" of others for, in my experience, it amounts to little when ascertaining their true character. So, there is a little of what I've been contemplating lately: a piece of my thought train I will say. To end, I think life is a gift and people are a gift and I am a happy person to have come across so many genuinely amazing people to spend my (real, in-person) time with - people that teach me more and more about this game of living, and in my humble opinion, I think they are helping me win, then again, I think we all have the potential to be winners, it's all in the thought process (no cheesiness intended).

Morceaux de mon train de pensée…
Automatically translated into French thanks to WorldLingo
Récemment j'avais vécu à côté de la philosophie de la pensée simple. Temps est de l'essence ce jour dans l'âge plus que jamais comme de plus en plus de nos moments limités ici sur terre sont succédés par le « monde de cyber ». Je ne veux pas m'inquiéter de la « grande image », car le papa dirait, s'inquiétant est comme une chaise basculante, il vous obtient nulle part, cependant, elle est inévitable pour que je pense/écrit à son sujet.

Tandis que le WWW a ses avantages, je suis effrayé pour reconnaître la quantité de temps où j'ai dépensé en ligne au cours de la dernière année - chronométrez que j'ai probablement souhaité loin au travail et aux semblables. Ce qui m'apporte au sujet du temps, plusieurs de mes collègues tout-à-souvent apportent vers le haut comment rapidement le temps vole et mentionnent nombreux que la vie est courte. Je ne pense pas qu'il « a été foré » dans ma tête comme ceci avant, qui m'obtient à la pensée, je ne suis pas le genre de personne qui peut rester dans l'un travail trop long - beaucoup moin'un travail où je reste stagnant. La vie est au sujet de l'étude et de la croissance, mais il est incertain quel prpportion devrait être technique, et quel personnel (et interpersonnel).

Certains discutent acquérant la connaissance sont de l'essence, pourtant une fois qu'on atteint un certain niveau d'acquis de la connaissance, on limite souvent peu de peut se relier à. Je devine que la question est ce qui est le mélange approprié ? Gagnant des connaissances techniques aide différentes personnes autant que des rapports d'objet de valeur de pièce forgéee ? Que rend vraiment un heureux ? Naturellement il est tout individuel, pour moi, je pensent que c'est des raccordements, et la réalisation de la croissance. Croissance mutuelle (entre les individus) est-il impératif, pour pendant qu'ils disent, si un arbre (personne) tombe (se développe) dans les bois et personne est là pour être témoin de lui, fait-il un bruit ? (faites lui/elle se développent ?). Une autre manière de mesurer la croissance ? Nelson Mandela l'a indiqué mieux dans une longue promenade à la liberté : « Il n'y a rien comme le renvoi à un endroit qui demeure sans changement pour trouver les moyens dont vous vous-même avez changé. »

La satisfaction est le but final pour moi, je dois être satisfait de ma vie et de mes efforts vers le bien commun à tout moment - si je n'étais pas, je ne pense pas que je serais une personne heureuse. Un collègue me disait qu'aujourd'hui comment on pourrait passer leur temps se plaignant au sujet du travail qu'ils doivent effectuer, mais ceci les obtient nulle part (« unique soin » n'était elle des mots). Il vaut mieux juste de le faire, ne soumettent pas à une contrainte, il y a ainsi beaucoup de plus mauvaises situations une pourraient être dedans - de nouveau, des mots simples de la sagesse, il tout descend à faire ce qu'on doit faire pour obtenir à où elles veulent être et atteignant pour le dessus de chaque montagne.

Un autre collègue dans une conversation séparée a mentionné que les gens ne devraient pas passer leur temps « étant tordu » (dérangé ; la possession donne à contrecoeur), et de nouveau renvoyé au fait que la vie est courte. Dans un rapport mignon, elle a dit, « tant que leur assez non tordu à l'étape sur s'est levé » que j'ai pensé très perspicace. Les gens peuvent faire le choix pour se réduire, mais quand elles apportent d'autres avalent, qui est où il y a un problème. Il semble être un choix.

J'ai des amis qui de phase dans le moment, et les amis qui pensent en avant à la grande image, et certains qui font de tous les deux. Tandis que la vie dans le moment est tout bonne et bonne, elle reporte souvent leur vision des choses qui importent vraiment ; ils sont trop attrapés vers le haut dans ici et maintenant - les petites choses. La vie pour la grande image change pareillement leurs visions pour dévier le présent et c'est cadeau. Je pense qu'un mélange de tous les deux est le meilleur pari - vivant avec un oeil le moment et un oeil sur le prix (le futur).

De nouveau au monde de cyber, je l'ai apporté vers le haut parce que je pense qu'il devrait y avoir équilibre dans la vie, et j'aime toujours me rappeler de ne pas se faire attraper trop vers le haut dans mes « shenanigans en ligne » pour bientôt et très bientôt beaucoup s'élèveront à rien, car les gens viendront inévitablement à la réalisation correcte qu'elle est tous les liquide même, transparente, et dispensable. Il est le peuple que je place l'heure de côté pour et passe le temps avec, il n'est aucun bon de compter le peuple qui importent sur la « image » en ligne de d'autres pour, dans mon expérience, il s'élève à peu en s'assurant leur caractère vrai.

Donc il y a de ce que j'avais contemplé récemment - un petit morceau de mon train de pensée. Pour finir, je pense la vie est un cadeau et les gens sont un cadeau et je suis une personne heureuse avoir trouvé tant de personnes stupéfiantes véritablement pour passer mon (vrai, dans-personne) temps avec - les gens qui m'enseignent de plus en plus au sujet de ce jeu de la vie, et à mon avis humble, je pense je gagne, de l'autre côté, je pense que nous tous avons le potentiel d'être des gagnants, il est tous dans ce que nous pensons (aucun cheesiness prévu).

Pedazos de mi tren del pensamiento…
Automatically translated into Spanish thanks to WorldLingo
He estado viviendo últimamente por la filosofía del pensamiento simple. Tiempo es de la esencia este día en edad más que siempre como de nuestros momentos limitados aquí en la tierra son asumidos el control cada vez más por el “mundo del cyber”. No deseo preocuparme del “cuadro grande”, como el papá diría, preocupándose soy como una silla oscilante, él le consigo en ninguna parte, sin embargo, es inevitable para que piense/escribe sobre ella.

Mientras que el WWW tiene sus ventajas, soy un poco asustado para reconocer la cantidad de tiempo que he pasado en línea sobre el último año - mida el tiempo que he deseado probablemente lejos en el trabajo y los similares. Cuál me trae al tema del tiempo, muchos de mis compañeros de trabajo todo-a-a menudo traen para arriba cómo rápidamente el tiempo vuela y numeroso mencionan que la vida es corta. No pienso que “se ha perforado” en mi cabeza como el antes, que me consigue al pensamiento, yo no es la clase de persona que puede permanecer en un trabajo demasiado largo - mucho menos un trabajo donde sigo siendo estancado. La vida está sobre aprender y crecimiento, pero es cuestionable qué prpportion debe ser técnico, y qué personal (e interpersonal).

Algunos discuten adquiriendo conocimiento están de la esencia, con todo una vez que una alcance cierto nivel de la adquisición del conocimiento, se limita a menudo poca puede relacionarse con. ¿Conjeturo que la pregunta es cuál es la mezcla apropiada? ¿Ganando conocimiento técnico ayuda a la gente individual tanto como relaciones del objeto de valor de la forja? ¿Qué verdad hace uno feliz? Por supuesto es todo individual, para mí, yo piensa que es conexiones, y la realización del crecimiento. ¿Crecimiento mutuo (entre los individuos) es imprescindible, para como dicen, si un árbol (persona) cae (crece) en las maderas y nadie está allí atestiguarlo, hace un sonido? (haga lo/la crecen?). ¿Otra manera de medir crecimiento? Nelson Mandela lo dijo lo más mejor posible en una caminata larga a la libertad: “No hay nada como volver a un lugar que siga habiendo sin cambiar encontrar las maneras de las cuales usted usted mismo se ha alterado.”

La satisfacción es la última meta para mí, necesito ser satisfecho con mi vida y mis esfuerzos hacia el bueno común siempre - si no fuera, no pienso que sería una persona feliz. Un compañero de trabajo me decía que hoy cómo uno podría pasar su tiempo que se quejaba por el trabajo que tienen que hacer, solamente éste los consiga en ninguna parte (“nadie cuidados” eran ella las palabras). Es mejor apenas hacerlo, no tensiona, hay así que muchas situaciones peores una podrían estar adentro - de nuevo, las palabras simples de la sabiduría, todo viene abajo a hacer lo que tiene que hacer una para conseguir a donde él desea estar y alcanzando para la tapa de cada montaña.

Otro compañero de trabajo en una conversación separada mencionó que la gente no debe pasar su tiempo “que es torcido” (trastornado; la tenencia envidia), y referido de nuevo de nuevo al hecho de que la vida es corta. En una declaración linda, ella dijo, “mientras se levantara su no torcido bastante al paso en” que pensé muy profundo. La gente puede hacer la opción para traerse abajo, pero cuando traen otras tragan, que es donde hay un problema. Aparece ser una opción.

Tengo amigos que vivo en el momento, y los amigos que piensan a continuación al cuadro grande, y algunos que hacen un poco de ambos. Mientras que el vivir en el momento es todo fino y bueno, difiere a menudo su visión de las cosas que realmente importan; aquí y ahora se cogen también para arriba en - las pequeñas cosas. El vivir para el cuadro grande altera semejantemente sus visiones para puentear el presente y es regalo. Pienso que una mezcla de ambas es la mejor apuesta - viviendo con un ojo en el momento y un ojo en el premio (el futuro).

De nuevo al mundo del cyber, lo traje para arriba porque pienso que debe haber balance en vida, y tengo gusto siempre de recordarme no conseguir cogido también para arriba en mis “shenanigans en línea” para pronto y muy pronto muchos ascenderán nada, pues la gente vendrá inevitable a la realización correcta que es todo el flúida mismo, transparente, y prescindible. La gente que importa es la gente que fijo hora a un lado para y paso tiempo con, él no es ningún bueno confiar en la “imagen en línea” de otras para, en mi experiencia, él asciende a poco al comprobar su carácter verdadero.

Tan hay un poco de lo que he estado comtemplando últimamente - un pequeño pedazo de mi tren del pensamiento. Para terminar, pienso la vida es un regalo y la gente es un regalo y soy una persona feliz haber parecido a tan mucha gente genuino que sorprende para pasar mi (verdadero, en-persona) tiempo con - la gente que me enseña cada vez más sobre este juego de vivir, y en mi opinión humilde, pienso me estoy ganando, entonces otra vez, pienso que todos tenemos el potencial de ser ganadores, él estamos todos en lo que pensamos (ningún cheesiness previsto).

Parti del mio treno di pensiero…
Automatically translated into Italian thanks to WorldLingo
Ultimamente sto vivendo dalla filosofia di pensare semplice. Tempo è più che mai dell'essenza questo giorno nell'età come sempre più dei nostri momenti limitati qui su terra sono rilevati “dal mondo del cyber„. Non desidero preoccuparmi per “l'immagine grande„, poichè il Dad direbbe, preoccupantemi sono come una sedia oscillante, esso li ottengo in nessun posto, tuttavia, è inevitabile affinchè me pensi/scrive a questo proposito.

Mentre il WWW presenta i relativi vantaggi, sono un poco spaventato per riconoscere il tempo che ho speso in linea nel corso dell'anno scorso - cronometri che probabilmente ho desiderato via a lavoro ed ai simili. Quale lo porta all'argomento di tempo, molti dei miei colleghe tutto-a-spesso portano in su quanto velocemente il tempo vola e numeroso accennano che la vita è corta. Non penso che “sia stato perforato„ nella mia testa come questo prima, che lo ottiene a pensare, io non sia il genere di persona che possa rimanere in un lavoro troppo lungo - molto meno un lavoro dove rimango stagnante. La vita è circa imparare e sviluppo, ma è lecito chiedersi che prpportion dovrebbe essere tecnico e che personale (e tra persone).

Alcuni discutono acquistando la conoscenza sono dell'essenza, tuttavia una volta che una raggiunge un determinato livello dell'acquisizione di conoscenza, è limitato spesso poca può riferirsi a. Indovino che la domanda è che cosa è la miscela adeguata? Guadagnando la conoscenza tecnica aiuta la diversa gente tanto quanto i rapporti del valuable di pezzo fucinato? Che cosa allineare rende uno felice? Naturalmente è tutto lo specifico, per me, io pensa che sia collegamenti e la realizzazione di sviluppo. Sviluppo reciproco (fra gli individui) è di importanza fondamentale, per mentre dicono, se un albero (persona) cade (si sviluppa) nei legno ed in nessuno è là testimoniarlo, fa un suono? (facciala lui/si sviluppano?). Un altro senso misurare sviluppo? Il Nelson Mandela lo ha detto il più bene in una camminata lunga alla libertà: “Ci è niente come il rinvio ad un posto che rimane identicamente trovare i sensi in cui voi stessi vi siete alterati.„

La soddisfazione è l'ultimo obiettivo per me, devo essere soddisfatto sempre con la mia vita ed i miei sforzi verso il buon comune - se non fossi, non penso che sia stato una persona felice. Un collega stava dicendomi che oggi come si potrebbe spendere il loro tempo che protesta circa il lavoro devono fare, ma questo li ottenesse in nessun posto (“nessun cure„ erano lei parole). È appena migliore farlo, non sollecita, ci è tante situazioni più difettose una potrebbero essere dentro - ancora una volta, parole semplici di saggezza, tutto scende a fare che cosa una deve fare per ottenere a dove desiderano essere e raggiungendo per la parte superiore di ogni montagna.

Un altro collega in una conversazione separata ha accennato che la gente non dovrebbe spendere il loro tempo “che è curvato„ (rovesc; la tenuta grudges) ed ancora una volta riferito di nuovo al fatto che la vita è corta. In una dichiarazione cute, ha detto, “finchè il loro abbastanza curvato al punto su è aumentato„ che ho pensato molto insightful. La gente può fare la scelta per portarsi giù, ma quando portano altre si scolano, che è dove ci è un problema. Sembra essere una scelta.

Ho amici che in tensione nel momento ed amici che pensano avanti all'immagine grande ed alcuni che facciano un piccolo di entrambi. Mentre vivere nel momento è tutti i fine e buono, rinvia spesso la loro visione dalle cose che realmente importano; ugualmente qui ed ora sono interferiti in su in - le cose piccole. Vivendo per l'immagine grande altera similmente le loro visioni per escludere il presente ed è regalo. Penso che una miscela di entrambe sia la scommessa migliore - vivendo con un occhio sul momento ed un occhio sul premio (il futuro).

Di nuovo al mondo del cyber, lo ho portato in su perché penso che ci dovrebbe essere equilibrio nella vita e gradisco sempre ricordarmi non ottenere ugualmente aggiornato nei miei “shenanigans in linea„ per presto e molto presto molti ammonteranno a niente, poichè la gente verrà inevitabilmente alla realizzazione corretta che è tutti i fluido stesso, trasparente e superfluo. La gente che importa è la gente che regolo il tempo da parte per e spendo il tempo con, esso è buono contare “sull'immagine„ in linea di altre per, nella mia esperienza, esso ammonta a piccolo quando accerta del loro carattere allineare.

Così ci è un piccolo di che cosa sto contemplando ultimamente - una parte piccola del mio treno di pensiero. Per concludermi, penso la vita sia un regalo e la gente è un regalo e sono una persona felice trovare tanta gente genuino di stupore per spendere il mio (reale, in-persona) tempo con - la gente che lo insegna sempre più circa questo gioco di vivere e nel mio parere humble, penso stia vincendolo ancora, allora, pensi che tutti abbiamo il potenziale essere vincitori, esso siamo tutti in che cosa pensiamo (nessun cheesiness progettato).

Stücke meines Gedanke Zugs…
Automatically translated into German thanks to WorldLingo
Kürzlich habe ich durch die Philosophie des einfachen Denkens gelebt. Zeit ist vom Wesentlichen dieser Tag im Alter mehr als überhaupt, wie immer mehr unserer begrenzten Momente hier auf Masse durch die „cyber Welt“ übernommen werden. Ich möchte nicht mich um die „grosse Abbildung“ sorgen, da Vati sagen würde und sorgte mich bin wie ein Schwingstuhl, es erhalte Sie nirgendwo, jedoch ist er, unvermeidlich, damit ich/schreibt über ihn denke.

Während das WWW seine Vorteile hat, bin ich wenig erschrocken, um die Zeitmenge zu bestätigen, das ich on-line über dem letzten Jahr aufgewendet habe - setzen Sie Zeit fest, daß ich vermutlich weg an der Arbeit und an dergleichen gewünscht habe. Welches mich zum Thema der Zeit holt, holen viele meiner Mitarbeiter all-zu-häufig oben wie schnelle Fliegen und erwähnen zahlreich, daß das Leben kurz ist. Ich denke nicht, daß es in meinen Kopf so vor, das mich an das Denken gelangt, ich ist nicht die Art der Person, die in einem Job bleiben kann, der zu lang ist - viel weniger ein Job „gebohrt worden“ ist, wo ich stagnierend bleibe. Das Leben ist über das Lernen und Wachstum, aber es ist fraglich, welches prpportion technisch sein sollte und welches persönliches (und Zwischenpersonal).

Einige argumentieren, Wissen erwerbend, ist vom Wesentlichen, dennoch, sobald man ein bestimmtes Niveau der Wissen Erwerbung erreicht, werden häufig wenig können auf beziehen begrenzt. Ich schätze, daß die Frage ist, was die korrekte Mischung ist? , technisches Wissen gewinnend einzelnen Leuten soviel wie hilft, das Schmieden der wertvollen Verhältnisse? Was bildet wirklich ein glücklich? Selbstverständlich ist es, für mich, ich denkt ganz einzeln, daß es Anschlüsse und die Realisierung des Wachstums ist. Gegenseitiges Wachstum (zwischen Einzelpersonen), für, während sie sagen, zwingend, wenn ein Baum (Person) (wächst), in das Holz und keine ist dort, es zu zeugen fällt, ist es bildet einen Ton? (tun Sie ihn/sie wachsen?). Eine andere Weise, Wachstum zu messen? Nelson Mandela sagte es gut in einem langen Weg zur Freiheit: „Es gibt nichts wie das Zurückbringen zu einem Platz, der unverändert bleibt, die Wege zu finden, in denen Sie sich haben geändert.“

Zufriedenheit ist das entscheidende Ziel für mich, muß ich mit meinem Leben und meinen Bemühungen in Richtung zum allgemeinen guten ständig zufrieden sein - wenn ich nicht war, denke ich nicht, daß ich eine glückliche Person sein würde. Ein Mitarbeiter erklärte mir, daß heute, wie man ihre Zeit verbringen könnte, die über die Arbeit sich beschwert, die sie erledigen müssen, aber diese sie nirgendwo erhält („keine Obacht“ waren sie Wörter). Es ist besser gerade, es zu tun, betont nicht, gibt es, also konnten viele schlechtere Situationen man innen sein - noch einmal einfache Wörter von Klugheit, aller kommt es unten zum Tun, was man tun muß, um zu gelangen an, wo sie sein möchten und erreichend für die Oberseite jedes Berges.

Ein anderer Mitarbeiter in einem unterschiedlichen Gespräch erwähnte, daß Leute nicht ihre Zeit verbringen sollten gekrümmt „, die ist“ (umgekippt; Holding neidet), und noch einmal verwiesen zurück zu der Tatsache, daß das Leben kurz ist. In einer netten Aussage sagte sie, „, solange ihr nicht gekrümmtes genug zum Schritt auf“ stieg, dem ich sehr insightful dachte. Leute können die Wahl treffen, um sich zu senken, aber, wenn sie holen, werfen andere nieder, die ist, wo es ein Problem gibt. Es scheint, eine Wahl zu sein.

Ich habe Freunde, die Phasen im Moment und Freunde, die voran zur grossen Abbildung denken und einige, die wenig von beiden tun. Während das Leben im Moment ganz fein und gut ist, schiebt es häufig ihren Anblick von den Sachen auf, die wirklich ausmachen; sie werden auch oben in hier und jetzt - die kleinen Sachen verfangen. Das Leben für die grosse Abbildung ändert ähnlich ihre Anblicke, um das Geschenk zu überbrücken und es ist Geschenk. Ich denke, daß eine Mischung von beiden die beste Wette ist - lebend mit einem Auge auf dem Moment und einem Auge auf dem Preis (die Zukunft).

Zurück zu cyber Welt holte ich sie oben, weil ich denke, daß es Balance im Leben geben sollte und ich immer mich erinnern mag, auch aufholt in meinen „on-line-shenanigans“ für bald nicht zu erhalten und sehr bald viele nichts betragen, da Leute unvermeidlich zur korrekten Realisierung kommen, daß sie alles flüssige ist, transparent, und entbehrlich. Die Leute, die ausmachen, sind die Leute, daß ich Zeit beiseite für einstelle und Zeit mit verbringe, es sind keine guten, auf das on-line-„Bild“ von anderen für, in meiner Erfahrung zu bauen, es betragen wenig, wenn sie ihren zutreffenden Buchstaben ermitteln.

So es gibt wenig von, was ich kürzlich erwogen habe - ein kleines Stück meines Gedanke Zugs. Um zu beenden, denke ich das Leben ein Geschenk ist und Leute ein Geschenk sind und ich eine glückliche Person auf so viele echt überraschende Leute zufällig gestoßen zu haben um meine (real, Inperson) Zeit mit zu verbringen bin - Leute die mich immer mehr über dieses Spiel des Lebens unterrichten und in meiner bescheidenen Meinung, denke ich ich gewinne, andererseits ich denke daß alle alle wir das haben Potential Sieger, es zu sein sind in was wir denken (kein cheesiness beabsichtigt).

Partes de meu trem do pensamento…
Automatically translated into Portuguese thanks to WorldLingo
Eu tenho vivido ultimamente pela filosofia de pensar simples. Tempo é da essência este dia na idade mais do que sempre como mais e mais de nossos momentos limitados aqui na terra são feitos exame sobre do “pelo mundo cyber”. Eu não quero preocupar-se myself sobre “o retrato grande”, porque o Dad diria, preocupando-se sou como uma cadeira balançando, ele começo-o em nenhuma parte, entretanto, é inevitável para que eu pense/escreve sobre ela.

Quando o WWW tiver suas vantagens, eu sou um pouco scared para reconhecer a quantidade de tempo onde eu gastei em linha sobre o ano passado - cronometre que eu desejei provavelmente afastado no trabalho e no gosto. Qual me traz ao assunto do tempo, muitos de meus colegas de trabalho todo-a-frequentemente trazem acima como rapidamente o tempo voa e mencionam numerosa que a vida é curta. Eu não penso que “estêve perfurado” em minha cabeça como este antes, que me começa a pensar, mim não é o tipo da pessoa que pode permanecer em um trabalho demasiado longo - muito menos um trabalho onde eu remanesço stagnant. A vida é sobre a aprendizagem e o crescimento, mas é questionável que prpportion deve ser técnico, e que pessoal (e interpersonal).

Alguns discutem adquirindo o conhecimento são da essência, contudo uma vez que uma alcança um determinado nível do acquirement do conhecimento, é limitado frequentemente pouco pode relacionar-se a. Eu suponho que a pergunta é o que é a mistura apropriada? Ganhando o conhecimento técnico ajuda a povos individuais tanto quanto relacionamentos do artigo de valor do forjamento? Que faz verdadeiramente um feliz? Naturalmente é toda individual, para mim, mim pensa que é conexões, e o realization do crescimento. Crescimento mútuo (entre indivíduos) é imperativo, para enquanto dizem, se uma árvore (pessoa) cair (cresce) nas madeiras e em ninguém estiver lá o testemunhar, faz um som? (a faça o/crescem?). Uma outra maneira medir o crescimento? Nelson Mandela disse-o melhor em uma caminhada longa à liberdade: “Não há nada como o retorno a um lugar que remanesça unchanged encontrar as maneiras em que você você mesmo se alterou.”

A satisfação é o objetivo final para mim, eu necessito ser satisfeito com minha vida e meus esforços para o bom comum em todas as vezes - se eu não for, eu não penso que eu seria uma pessoa feliz. Um colega de trabalho estava dizendo-me que hoje como se poderia gastar seu tempo que se queixa sobre o trabalho que têm que fazer, mas este os começa em nenhuma parte (“no one cuidados” eram ela palavras). É melhor apenas fazê-lo, não força, há assim que muitas situações mais más uma poderiam estar dentro - uma vez outra vez, palavras simples da sabedoria, todo vem para baixo a fazer o que uma tem que fazer para começar a onde quer estar e alcançando para o alto de cada montanha.

Um outro colega de trabalho em uma conversação separada mencionou que os povos não devem gastar seu tempo “que é curvado” (virado; a terra arrendada grudges), e consultado uma vez outra vez para trás ao fato que a vida é curta. Em uma indicação cute, disse, “contanto que seu nao curvado bastante à etapa em se levantasse” que eu pensei de muito insightful. Os povos podem fazer a escolha para trazer-se para baixo, mas quando trazem outros tragam, que é onde há um problema. Parece ser uma escolha.

Eu tenho os amigos que vivo no momento, e os amigos que pensam adiante ao retrato grande, e os alguns que fazem um pouco de ambos. Quando viver no momento for toda fino e bom, adía frequentemente sua visão das coisas que importam realmente; são travados demasiado acima no aqui e agora - as coisas pequenas. Viver para o retrato grande altera similarmente suas visões para contornear o presente e é presente. Eu penso que uma mistura de ambos é a mais melhor aposta - vivendo com o um olho no momento e o um olho no prêmio (o futuro).

Para trás ao mundo do cyber, eu trouxe-o acima porque eu penso que deve haver um contrapeso na vida, e eu gosto sempre de se lembrar myself não começar travado demasiado acima em meus “shenanigans em linha” para logo e muito logo muitos atingirão nada, porque os povos virão inevitàvel ao realization correto que é todo o fluido very, transparente, e dispensable. Os povos que importam não são os povos que eu ajusto a hora de lado para e gasto o tempo com, ele são nenhum bom de confiar na “imagem em linha” de outra para, em minha experiência, ele atingem pouco ao verificar seu caráter verdadeiro.

Assim há um pouco de o que eu tenho contemplado ultimamente - uma parte pequena de meu trem do pensamento. Para terminar, eu penso a vida é um presente e os povos são um presente e eu sou uma pessoa feliz para ter vindo através de assim muitos povos genuìna se espantando gastar meu (real, em-pessoa) tempo com - os povos que ensinam me mais e mais sobre este jogo de viver, e em minha opinião humble, eu penso eu estou ganhando, a seguir outra vez, eu penso que nós todos temos o potencial ser vencedores, ele estamos todos em o que nós pensamos (nenhum cheesiness pretendido).

Lappar av mitt tankedrev…,
Automatically translated into Swedish thanks to WorldLingo
Sent har jag bott vid filosofin av enkelt tänkande. Time är av extraktet som denna dag åldras in mer, än någonsin som mer och mer av våra inskränkt ögonblick här på jord tas över av ”cybervärlden”. Jag önskar inte att oroa jag själv om ”det stort föreställer”, som farsan skulle något att säga som oroar är lik en gungstol, den får dig ingenstans, emellertid är skriver den ofrånkomlig för mig till funderare/om den.

Fördriva wwwen har dess fördelar, I-förmiddag ett lite förskräckt som bekräftar tidsperioden som jag har spenderat direktanslutet över det förgångna året - tajma att jag har önskat antagligen bort på arbete och något liknande. Hur fasta flugor och talrikt omnämnande för tid vilket kommer med mig till betvinga av tid, kommer med många av min medarbetare all-till-ofta upp att liv är kort. I don't think it has been "drilled" into my head like this before, which gets me to thinking, I am not the kind of person that can stay in one job too long - much less a job where I remain stagnant. Liv är om att lära och tillväxt, men det är tvivelaktigt vilken prpportion bör vara teknisk, och vilken personligt (och mellanmänskligt).

Några argumenterar få kunskap är av extraktet, yet, när ett når ett bestämt jämnt av kunskapsacquirementen, finns det ofta begränsat fåtal ett kan förbinda till. Jag gissar ifrågasätta är vad är den riktiga blandningen? Nå teknisk kunskap hjälper individen att bemanna så mycket som smidevärdesakförhållanden? Gör vad riktigt en lycklig? Naturligtvis är det all individ, för mig, I-funderare som det är anslutningar och genomförandet av tillväxt. Ömsesidig tillväxt (mellan individer) är imperativet, för som som dem, något att säga, om nedgångar för en tree (person) (växer), i träna och inget är där att bevittna den, gör den ett solitt? (gör honom/henne växer?). Another långt som mäter tillväxt? Nelson Mandela sade att den som är bäst i ett långt går till frihet: ”Finns det ingenting något liknande som går tillbaka till en förlägga som återstår oförändrad att finna vägen, som du dig har förändrat sig i.”,

Tillfredsställelse är det ultimat målet för mig, behöver jag att tillfredsställas med mitt liv och min försök in mot tiderna för allmänninggodan alls - om jag inte var, jag inte funderare som jag skulle är en lycklig person. En medarbetare var träffande mig att i dag, hur man kunde spendera deras tid som klagar om arbetet som de måste att göra, bara denna får dem ingenstans (”ingen att bry sig” var henne uttrycker). Det är bättre precis att göra det, belastar inte, finns det, så många värre lägen ett kunde vara in - ytterligare en gång enkelt uttrycker av vishet, all kommer den besegrar till att göra vad en måste att göra för att få till var de önskar att vara och nå för det bästa av varje berg.

En annan medarbetare i en separat konversation nämnde att folket inte bör spendera deras tid ”som böjas” (rubbningen; hållande agg), och ytterligare en gång sett tillbaka till faktumet att liv är kort. I ett gulligt meddelande sade hon, ”så länge som deras inte krokigt nog att kliva på ron” som jag tänkte mycket insightful. Folket kan göra det primat för att komma med sig besegrar, men, när de kommer med, besegrar andra, som är var det finns ett problem. Det verkar att vara ett primat.

Jag har vänner som levande i ögonblicket, och vänner, som funderare framåt till det stort föreställer och några, som gör a lite av båda. Stunduppehället i ögonblicket är all bot, och godan, uppskjuter det ofta deras vision från saker som betyder egentligen; de fångas för upp i här och nu - småsakerna. Att bo för det stort föreställer förändrar på motsvarande sätt deras visioner för att koppla förbi gåvan, och det är gåvan. Funderare I en blandning av båda är den bäst vad - bo med en syna på ögonblicket, och ett synar på prisen (framtiden).

Baksida till cybervärlden, kom med jag upp den, därför att I-funderare där bör vara balanserar i liv, och jag gillar alltid för att påminna jag själv för att inte få för fångad upp i min ”on-line ståhej” för snart och mycket snart många det ska beloppet till ingenting, som folket som oundvikligen ska, kommer till det korrekta genomförandet att det är all very fluid, genomskinligt och dispensable. Folket, som betyder, är folket som fastställd tid för I åt sidan för och spenderar tid med, det är ingen goda som rely på det on-line ”, avbildar” av andra för, i mitt erfar, det uppgår till lite, när de förvissa sig om deras riktiga tecken.

Så det finns a lite av vad jag har beskådat sent - lite en lappa av mitt tankedrev. För att avsluta är I-funderareliv en gåva, och folket är en gåva och I-förmiddagen en lycklig person att ha kommit över så många förbluffa genuint folk att spendera min (verkligt, i-person) tid med - folk, som undervisar mig mer och mer härom modigt av uppehälle, och i min ödmjuka åsikt, förmiddag för I-funderare som I igen segrar, därefter, I-funderare alla som är vi, alla har det potentiellt som är vinnarear, det, i vad oss funderare (ingen påtänkt cheesiness).

Части моего поезда мысли…
Automatically translated into Russian thanks to WorldLingo
Последн я жил общим соображением просто думать. Временем будет сути этот день в времени больше чем всегда как больше и больше наших лимитированных моментов здесь на земле take over «миром cyber». Я не хочу потревожиться о «большом изображении», по мере того как папа сказал бы, тревожясь как тряся стул, оно получаю вас nowhere, однако, он неизбежн для меня для того чтобы думать/пишет о ем.

Пока www имеет свои преимущества, я маленьким вспугнутый к подтверждаю количество времени, котор я тратил online над прошлым годом - приурочьте что я вероятно желал прочь на работе и cThe cLike. Приносит меня к вопросу времени, много из моих co-workers вс-к-часто приносят вверх как быстро время летает и многочисленн упоминают что жизнь скоро. Я не думаю оно «было просверлено» в мою головку как это перед, которое получает меня к думать, я не будет вроде персоной которая может остаться в одной работе слишком длиной - очень меньше работой где я остаю застойным. Жизнь о учить и росте, но спорно что prpportion должно быть технически, и что личная (и межличностно).

Некоторые спорят приобретающ знание сути, но как только одно достигает некоторый уровень acquirement знания, часто ограничены немногое одно могут отнести к. Я угадываю вопрос будет правильным смешиванием? Приобретающ техническия знания помогает индивидуальным людям как очень как отношения ценности вковки? Поистине делает одно счастливо? Of course оно совсем индивидуально, для меня, я думает будет соединениями, и осуществлением роста. Взаимный рост (между индивидуалами) повелительно, для по мере того как они говорят, если вал (персона) падает (растет) в древесины и no one должен там witness оно, то делает звук? (сделайте его/ее вырастите?). Другая дорога измерить рост? Нельсон Mandela сказало его наиболее наилучшим образом в длинней прогулке к свободе: «Ничего как возвращающ к месту остают, что неизменно находит дороги в вы себя изменяли.»

Соответствием будет предельная цель для меня, мне нужно удовлетворяться с моей жизнью и моими усилиями к общему благу все время - если я не был, то я не думаю я было счастливой персоной. Co-worker говорил мне сегодня как одно смогло потратить их время жалуясь о работе, котор они должны сделать, только это получает их nowhere («no one внимательности» не были ей слова). Более лучшее как раз сделать его, не усиливает, поэтому много более плохих ситуаций одного смогли быть внутри - еще раз, просто слова премудрости, она все приходит вплоть до делать одно должно сделать для того чтобы получить к где они хочет быть и достигающ для верхней части каждой горы.

Другой co-worker в отдельно переговоре упомянул что люди не должны потратить их время «crooked» (осажено; удерживание grudges), и еще раз после того как оно сослано back to факт что жизнь скоро. В cute заявлении, она сказала, «покуда их crooked достаточно к шагу на подняло» которому я думал очень insightful. Люди могут сделать выбор для того чтобы принести вниз, но когда они приносят другие опускают, который где будет проблема. Оно кажется, что будет выбором.

Я имею друзей в реальном маштабе времени в моменте, и друзья которые думают вперед к большому изображению, и некоторые которые делают маленькое обоих. Пока жить в моменте совсем точн и хорош, оно часто откладывает их зрение от вещей которые реально имеют значение; они слишком уловлены вверх в здесь и теперь - маленькие вещи. Жить для большого изображения подобно изменяет их зрения для того чтобы обойти настоящий момент и это будет подарком. Я думаю смесь обоих будет самым лучшим париом - живущ с одним глазом на моменте и одним глазом на призе (будущем).

Back to мир cyber, я принес его вверх потому что я думаю должно быть баланс в жизни, и я всегда люблю remind, что получило слишком уловленным вверх в моих «online shenanigans» для скоро и очень скоро много будут составлять к ничего, по мере того как люди неизбежно придут к правильно осуществлению что они все очень жидкими, прозрачны, и dispensable. Люди имеют значение будут людьми что я устанавливаю время в сторону для и трачу время с, им будут никакими хорош положиться на online «изображении» других для, в моем опыте, оно составляют к маленькому удостоверяя в их поистине характере.

Настолько маленькое я предусматривал последн - маленькая часть моего поезда мысли. Для того чтобы закончиться, я думаю жизнью будет подарок и люди будут подарком и я буду счастливой персоной come across настолько много неподдельно изумляя людей для того чтобы потратить мое (реально, в-персона) время с - люди которые учат мне больше и больше о этой игре жить, и в моем всепокорном мнении, я думаю я выигрывает, then again, я думаю мы все имеет потенциал быть winners, им все в мы думаем (отсутствие предназначенного cheesiness).

Stukken van mijn gedachte trein…
Automatically translated into Dutch thanks to WorldLingo
Onlangs heb ik van de filosofie van het eenvoudige denken geleefd. Time is meer dan ooit wezenlijk deze dag in leeftijd zoals more and more van onze beperkte ogenblikken hier ter wereld over door de „cyberwereld“ worden genomen. Ik wil niet me over het „grote beeld“ ongerust maken, zoals de Papa zou zeggen, het ongerust maken zich als een schommelende stoel is, wordt het u nergens, echter, het is onvermijdelijk voor me om te denken/schrijft over het.

Terwijl www zijn voordelen heeft, ben ik een weinig doen schrikken om de hoeveelheid tijd te erkennen die ik tijdens het afgelopen jaar online heb doorgebracht - tijd dat ik waarschijnlijk weg bij het werk en dergelijke dit heb gewenst. Welke me aan het onderwerp van tijd brengt, omhoog brengen veel van mijn medewerkers alle-aan-vaak hoe de snelle tijd vliegt en numerously vermeldt dat het leven kort is. Ik denk niet het in mijn hoofd als dit „is geboord“ alvorens, die me krijgt aan het denken, ik niet het soort persoon ben dat in één te lange baan kan blijven - veel minder een baan waar ik stagnerend blijf. Het leven is over het leren en de groei, maar het is twijfelachtig welke prpportion technisch zou moeten zijn, en welke persoonlijk (en interpersoonlijk).

Sommigen debatteren verwerven van kennis, nog zodra één een bepaald niveau van kennisacquirement bereikt, daar vaak beperkt is weinig kan betrekking hebben op wezenlijk is. Ik veronderstel de vraag is wat de juiste mengeling is? Helpt het bereiken van technische kennis individuele mensen zo zoals smeedstuk veel waardevolle verhoudingen? Wat maakt echt één gelukkig? Natuurlijk is het al individu, voor me, denk ik het verbindingen, en de totstandbrenging van de groei is. (Groeit) valt de wederzijdse groei (tussen individuen) is noodzakelijk, voor zoals zij zeggen, als een boom (persoon) in het hout en niemand er het te getuigen, het maakt een geluid zijn? (doe hem/haar groeien?). Een andere manier om de groei te meten? Nelson Mandela zei het beste in een Lange Gang aan Vrijheid: „Er zijn niets als het terugkomen op een plaats die onveranderd blijft om de manieren te vinden waarin u zelf.“ bent veranderd

De tevredenheid is het uiteindelijke doel voor me, moet ik met mijn leven en mijn inspanningen naar het gemeenschappelijke goed worden tevredengesteld op elk moment - als ik niet was, denk ik niet ik een gelukkige persoon zou zijn. Een medewerker vertelde vandaag me hoe men hun tijd kon doorbrengen klagend over het werk zij moeten doen, maar dit wordt nergens hen („niemand zorgen“ was haar woorden). Het moet beter enkel het doen, beklemtoont niet, zijn er zodat vele slechtere situaties men binnen zou kunnen zijn - nogmaals, komt de eenvoudige woorden van wijsheid, het allen neer op het doen van wat men moet doen aan waar krijgen zij willen zijn en bereikend voor de bovenkant van elke berg.

Een andere medewerker in een afzonderlijk gesprek vermeldde dat de mensen niet hun tijd „zouden moeten doorbrengen bochtig zijnd“ (verstoord; holdings wrok), en nogmaals teruggever*wijst naar het feit dat het leven kort is. In een leuke verklaring, zei zij, „zolang hun aan stap op“ toenam wat ik niet bochtig genoeg zeer pienter dacht. De mensen kunnen de keus maken om te verlagen, maar wanneer zij anderen verlagen, dat zijn waar er een probleem is. Het schijnt een keus te zijn.

Ik heb vrienden die levend in het ogenblik, en vrienden die vooruit aan het grote beeld denken, en sommigen die een weinig van allebei doen. Terwijl het leven in het ogenblik is al fijn en goed, stelt het vaak hun visie van de dingen uit die werkelijk van belang zijn; zij worden ook ingehaald in hier en nu - de kleine dingen. Het leven voor het grote beeld verandert zo ook hun visies om het heden te mijden en het is gift. Ik denk een mengsel van allebei de beste weddenschap - levend met één oog op het ogenblik en één oog op de prijs (de toekomst) is.

Terug naar cyberwereld, omhoog bracht ik het omdat ik denk er saldo in het leven zou moeten zijn, en ik altijd van houd eraan te herinneren niet om te worden spoedig ook ingehaald in mijn „online shenanigans“ voor en zeer spoedig velen niets zullen bedragen, aangezien de mensen onvermijdelijk aan de correcte totstandbrenging zullen komen dat het al zeer vloeibaar, transparant, en niet noodzakelijk is. De mensen die van belang zijn zijn de mensen dat ik tijd voor terzijde legde en tijd doorbreng met, is het geen goed om zich op het online „beeld“ van anderen voor te baseren, in mijn ervaring, bedraagt het weinig wanneer het nagaan van hun waar karakter.

Zo er zijn een weinig van wat ik onlangs - een weinig een klein stuk van mijn gedachte trein heb overwogen. Om te beëindigen, denk ik het leven een gift is en de mensen een gift zijn en ik een gelukkige persoon om over zo vele echt verbazende mensen ben komen te zijn mijn (echt, in-persoon) tijd met doorbrengen - mensen die me meer en meer over dit spel van het leven onderwijzen, en naar mijn bescheiden mening, denk ik ik win, dan opnieuw, ik denk wij allen het potentieel winnaars hebben te zijn, is het allen in wat wij denken (geen bedoelde cheesiness).

قطعات من ي فكرة قافلة تموين…
Automatically translated into Arabic thanks to WorldLingo
حديثا يعيش أنا يتلقّى يكون بالفلسفة من بسيطة يفكّر. استلمت وقت من الجوهر هذا يوم في عمر أكثر من في أيّ وقت بما أنّ [مور ند مور] من أعزامنا محدودة هنا على أرض ب ال "[سبر] عالم". أنا لا أريد أن يقلقبنفسي حول ال "صورة كبيرة", بما أنّ أب قال, يقلق مثل يهزّ كرسي تثبيت, هو يحصل أنت إلى لا مكان, مهما, هو يتحتّم ل ي أن يفكّر/يكتب حول هو.

وقّتت بينما [وّو] يتلقّى ميزاته, أنا بعض يخاف أن يعترف المبلغة الوقت أنا قد أنفقت متوفّر على شبكة الإنترنات على السنة سابقة - أنّ أنا يتلقّى على الأرجح أتمنّى بعيدا في عمل و [ث.ليك]. أيّ يحضرني إلى الموضوع الوقت, يحضر كثير من [ك-ووركرس] ي [ألّ-تو-وفتن] فوق كيف سريعا وقت يطير و [نومرووسلي] يذكر أنّ حياة قصيرة. أنا لا أفكّر حفرت هو يتلقّى يكون "" داخل رأسي مثل هذا قبل, أيّ يحصلني إلى يفكّر, أنا لست النوع الشخص أنّ يستطيع بقيت في واحدة شغل أيضا طويلة - كثير أقلّ شغل حيث أنا أبقى راكدة. حياة حول يعلم وحالة نموّ, غير أنّ هو مشكوكة ما [بربّورأيشن] سوفت كنت فنّيّة, وما شخصيّة (و [إينتربرسنل]).

بعض يجادل يكتسب معرفة من الجوهر, مع ذلك ما إن واحدة [رشس] مستوى مؤكّدة من معرفة [أكقويرمنت], حدثت هناك غالبا قليل من واحدة يستطيع ارتبطت إلى. أنا أخمّن السؤال ماذا يكون المزيج مناسبة? يساعد يكسب [تشنيكل نوولدج] الناس فرديّة مثل كثير بما أنّ عمليّة تطريق [فلوبل] علاقات? ماذا حقّا يجعل واحدة سعيدة? [أف كورس] هو جميعا فرديّة, ل ي, أنا يفكّر هو توصيلات, والتحقيق الحالة نموّ. ينمو حالة نموّ متبادلة (بين فردات) يكون يتحتّم, ل بما أنّ هم يقولون, إن شجرة (شخص) يسقط () في الأخشاب ولا أحد يكون هناك أن يشهد هو, هو يجعل صوة? (أتمّت ه/ه ينمو?). آخر طريق أن يقيس حالة نموّ? قال [نلسن] [مندلا] هو على أحسن وجه في مشية طويلة إلى حرية: "هناك لاشيء مثل يرجع إلى مكان أنّ يبقى [أونشنجد] أن يجد الطرق في أيّ أنت بنفسي قد غيّرت."

رضاء الهدف نهائيّة ل ي, يحتاج أنا أن يكون أرضيت مع حياتي وجهودي نحو ال [كمّون غود] دائما - إن أنا [ب] لم, أنا لا أفكّر أنا كنت شخص سعيدة. قالني زميل في العمل كان اليوم كيف واحدة استطاع أنفقت وقتهم يشتكي حول العمل هم يضطرّ أتمّت, غير أنّ هذا يحصلهم إلى لا مكان ("[نو ون] عنايات" كانوا ه كلمات). هو جيّدة فقط أن يتمّ هو, لا يضغط, هناك لذلك كثير حالات مريضة واحدة استطاع كنت داخل - [أنس غين], كلمات بسيطة حكمة, يأتي هو كلّ إلى أسفل إلى يتمّ ماذا واحدة يضطرّ أتمّت أن يحصل إلى حيث هم يريدون أن يكون ويبلغ للأعلى من كلّ جبل.

ذكر آخر زميل في العمل في محادثة منفصلة أنّ الناس سوفت لا ينفق وقتهم "يكون ملتوية" (يخلّ; أرض مستأجرة يتذمّر), و [أنس غين] يرجع [بك تو] الحقيقة أنّ حياة قصيرة. في بيان جذّابة, قال هو, "[أس لونغ س] هم لا ملتوية بكفاية إلى خطوة على ارتفع" أيّ أنا فكّرت جدّا مدركة. الناس يستطيع جعلت الإختبار أن يحضربنفسي إلى أسفل, غير أنّ عندما يحضر هم أخرى ينزل, أنّ يكون حيث هناك يكون مشكلة. هو يظهر أن يكون إختبار.

أنا أتلقّى صديقات أنّ حيّة في العزم, وصديقات أنّ يفكّر إلى الأمام إلى الصورة كبيرة, وبعض أنّ يتمّ بعض من كلا. بينما يعيش في العزم يكون جميعا دقيقة وجيّدة, يؤجّل هو غالبا رؤيتهم من الأشياء أنّ حقّا يهمّ; هم أيضا مسكت فوق في ال هنا والآن - الأشياء صغيرة. يغيّر يعيش للصورة كبيرة بالمثل رؤياتهم أن يجتنب الهدية وهو هبة. أنا أفكّر خليط من كلا المراهنة جيّدة - يعيش مع واحدة عين على العزم وواحدة عين على الجائزة (المستقبل).

[بك تو] [سبر] عالم, أحضر أنا هو فوق لأنّ أنا أفكّر هناك سوفت كنت ميزان في حياة, وأنا دائما أحبّ أن يذكّربنفسي لا أن يحصل أيضا يمسك فوق في ي "[شننيغنس] متوفّر على شبكة الإنترنات" ل قريبا وجدّا قريبا كثير سيبلغ إلى لاشيء, بما أنّ الناس حتميّا سيأتون إلى ال صحّ تحقيق أنّ هو كلّ جدّا مائعة, شفّافة, و [ديسبنسبل]. الالناس أنّ يهمّ الالناس أنّ يثبت أنا وقت على حدة ل وينفق وقت مع, هو ما من الخير أن يعتمد على المتوفّر على شبكة الإنترنات "صورة" من أخرى ل, في خبرتي, هو يبلغ إلى بعض عندما يوقن هم صحّ رمز.

هكذا هناك بعض من ماذا أنا يتلقّى يكون أتأمّل حديثا - قطعة صغيرة من ي فكرة قافلة تموين. أن ينهي, يفكّر أنا حياة هبة والناس هبة وأنا شخص سعيدة أن يتلقّى تصادفت هكذا كثير أصلا يذهل الناس أن ينفق ي (حقيقيّة, [إين-برسن]) وقت مع - الناس أنّ يعلمني [مور ند مور] حول هذا لعبة من يعيش, وفي رأيي متواضعة, أنا أفكّر أنا أربح, [ثن غين], أنا أفكّر نحن كلّ نتلقّى الإحتمال أن يكون رابحات, هو كلّ في ماذا نحن نفكّر (ما من [شسنسّ] ينوى).

They thirst for it, yet push it away.
It is the key to the future,
sometimes fleeting,
always waiting
for a life to pick up on it.

It is the passageway to wisdom;
the exit from innocence.
With it comes responsibility;
for it is a right of way
and passing the torch, an obligation.

Growth is the essence of victory,
for in it lies freedom
from caring about the lesser things,
as it reveals true importance;
obliterating the oppression of naivety.

For it is all about others,
connecting and caring, feeling and giving,
sharing the thirst and impressing the drive.
The present has knowledge knocking at its door,
waiting to break down every mould, stereotype and assumption

that held them back then,
but now; pero ahora; aber jetzt; mais maintenant;
the door is open
and knowledge [cognition: the psychological result of perception and learning and reasoning]
just walked in.

La connaissance
Automatically translated into French thanks to WorldLingo
Ils soif pour elle, pourtant l'éloignent.
C'est la clef au futur,
parfois passager,
attendant toujours
une vie pour reprendre là-dessus.

C'est le passage à la sagesse ;
la sortie de l'innocence.
Avec elle vient la responsabilité ;
pour elle est une droite de manière
et de passer l'incendier, un engagement.

La croissance est l'essence de la victoire,
parce que dans elle se situe absence
de s'inquiéter des peu de choses,
car elle indique l'importance vraie ;
effacement de l'oppression de la naïvté.

Pour lui est tout au sujet de d'autres,
se relier et s'inquiéter, sentiment et donner,
le partage de la soif et l'impression de la commande.
Le présent a la connaissance frapper à sa porte,
attendant décomposent chaque moule, stéréotype et prétention

qui les ont tenus en arrière alors,
mais maintenant ; ahora de pero ; jetzt d'aber ; mais maintenant ;
la porte est ouverte
et la connaissance [connaissance : le résultat psychologique de la perception et] du po marché juste
de étude et de raisonnement.

Conocimiento
Automatically translated into Spanish thanks to WorldLingo
Sed para ella, con todo la empujan lejos.
Es la llave al futuro,
a veces efímero,
esperando siempre
una vida para tomar en él.

Es el callejón a la sabiduría;
la salida de la inocencia.
Con ella viene la responsabilidad;
para ella está una derecha de la manera
y de pasar la antorcha, una obligación.

El crecimiento es la esencia de la victoria,
porque en él miente libertad
de cuidar sobre las pocas cosas,
pues revela importancia verdadera;
borradura de la opresión del naivety.

Para él está todo sobre otros,
el conectar y el cuidar, la sensación y el dar,
compartir la sed y la impresión de la impulsión.
El presente tiene conocimiento el golpear en su puerta,
esperando analiza cada molde, estereotipo y asunción

que entonces los llevaron a cabo detrás,
pero ahora; ahora del pero; jetzt del aber; mais maintenant;
la puerta es abierta
y conocimiento [cognición: el resultado psicologico de la opinión y] del pulg. caminado justo
que aprende y que razona.

Conoscenza
Automatically translated into Italian thanks to WorldLingo
Sete per esso, tuttavia la spingono via.
È la chiave al futuro,
a volte momentaneo,
aspettante sempre
una vita per prendere su esso.

È il passaggio a saggezza;
l'uscita da innocence.
Con esso viene la responsabilità;
per esso è una destra del senso
e di passare la torcia, un obbligo.

Lo sviluppo è l'essenza della vittoria,
dato che in esso si trova la libertà
dal preoccuparsi per le poche cose,
poichè rivela l'importanza allineare;
cancellazione del oppression di naivety.

Per esso sono interamente circa altri,
collegare e preoccuparsi, la sensibilità e dare,
ripartire la sete ed impressionare l'azionamento.
Il presente ha conoscenza battere al relativo portello,
attendente suddivide ogni muffa, stereotipo e presupposto

che allora li hanno tenuti indietro,
ma ora; ahora di pero; jetzt del aber; mais maintenant;
il portello è aperto
e conoscenza [cognizione: il risultato psicologico della percezione e] del poll. camminato giusto
imparante e di ragionamento.

Wissen
Automatically translated into German thanks to WorldLingo
Sie Durst für ihn, dennoch drücken ihn weg.
Es ist der Schlüssel zur Zukunft,
manchmal flüchtig und
immer wartet,
daß ein Leben auf ihm aufhebt.

Es ist der Durchgang zur Klugheit;
der Ausgang von der Unschuld.
Mit ihr kommt Verantwortlichkeit;
für es ist ein Recht der Weise
und des Führens der Fackel, eine Verpflichtung.

Wachstum ist das Wesentliche des Sieges,
denn in ihm liegt Freiheit
vom Interessieren für die wenigen Sachen,
da es zutreffenden Wert aufdeckt;
Auswischen der Unterdrückung der Naivität.

Für es ganz über andere, ist
das Anschließen und das Interessieren, das Gefühl und das Geben,
das Teilen des Dursts und das Beeindrucken des Antriebs.
Das Geschenk hat Wissen, an seiner Tür zu klopfen und
wartet, um hinunter jede Form, Stereotypen und Annahme zu brechen

, die sie zurück dann hielten,
aber jetzt; pero ahora; aber jetzt; mais maintenant;
die Tür ist geöffnet
und Wissen [Erkennen: das psychologische Resultat der Vorstellung und erlernenund folgernden]
gerechten gegangenen inch.

Conhecimento
Automatically translated into Portuguese thanks to WorldLingo
Thirst para ele, contudo empurram-no afastado.
É a chave ao futuro,
às vezes fleeting,
esperando sempre
uma vida para escolher acima nele.

É o passageway à sabedoria;
a saída do innocence.
Com ela vem a responsabilidade;
para ela é uma direita da maneira
e de passar a tocha, uma obrigação.

O crescimento é a essência da vitória,
porque nele encontra-se liberdade
de importar-se com poucas coisas,
porque revela a importância verdadeira;
obliterating o oppression do naivety.

Para ele são toda sobre outro,
conectar e importar-se, sentimento e dar,
compartilhar do thirst e imprimir a movimentação.
O presente tem o conhecimento bater em sua porta,
esperando para quebrar abaixo cada molde, stereotype e suposição

que os prenderam para trás então,
mas agora; ahora do pero; jetzt do aber; mais maintenant;
a porta é aberta
e conhecimento [cognição: o resultado psicológico da percepção e da aprendizagem e de raciocinar]
andou apenas dentro.

Kunskap
Automatically translated into Swedish thanks to WorldLingo
De törstar för det, yet skjuter det bort.
Det är det nyckel- till framtiden som
ibland är flyktig som
väntar alltid
ett liv för att välja upp på det.

Det är passagewayen till vishet;
gå ut från harmlöshet.
Med den kommer ansvar;
för den är en rätt av långt
och passera facklan, ett åtagande.

Tillväxt är extraktet av segern,
for i den ligger frihet
från att att bry sig om den lesser saker,
som den avslöjer riktig betydelse;
utplåna förtryck av naivety.

För det all om andra, är
att förbinda och att att bry sig, känsla och att ge sig,
att dela törsta och att imponera drevet.
Gåvan har kunskap att knacka på dess dörr som
väntar för att bryta, besegrar varje gjuter, stereotypen och antagandet

, som rymde dem tillbaka därefter,
men nu; peroahora; aberjetzt; maintenant mais;
dörren är öppen
och kunskap [kognition: det psykologiska resultatet av föreställningen och att lära och att resonera]
gick precis in.

Знание
Automatically translated into Russian thanks to WorldLingo
Они жажда для ее, но нажимают ее прочь.
Будет ключом к будущему,
иногда мимолетному,
всегда
жизнь для того чтобы выбрать вверх на ем.

Это будет переходным люком к премудрости;
выход от невиновности.
С ей приходит ответственность;
для его a right of дорога
и проходить факел, обязательство.

Ростом будет суть победы,
потому что в ем лежит свобода
от заботить о меньших вещах,
по мере того как он показывает поистине важность;
obliterating утеснение naivety.

Для его совсем о других,
соединяться и заботить, ощупывании и давать,
делить жажду и впечатлять привод.
Настоящий момент имеет знание постучать на своей двери,
break down каждые прессформа, стереотипия и предположение

которая держали их назад после этого,
но теперь; ahora pero; jetzt aber; mais maintenant;
дверь будет открыта
и знания [познавательность: психологический результат воспринятия и учя и размышляя]
справедливого погулянного cIn.

Kennis
Automatically translated into Dutch thanks to WorldLingo
Zij dorst voor het, duwen weg het nog.
Het is de sleutel aan toekomstig,
soms vluchtig,
altijd wachtend
op het leven op het op te nemen.

Het is de gang aan wijsheid;
de uitgang van onschuld.
Met het komt verantwoordelijkheid;
want het een recht van manier en
het overgaan van de toorts is, een verplichting.

De groei is de essentie van overwinning,
want daarin vrijheid van
het geven om de kleinere dingen ligt,
aangezien het waar belang openbaart;
het uitwissen van de onderdrukking van naïviteit.

Want het allen over anderen is,
het verbinden en het geven, gevoel en het geven,
het delen van de dorst en het indruk maken van de op aandrijving.
Het heden heeft kennis die bij zijn deur klopt, die
elke vorm, stereotype en veronderstelling wacht op te splitsen

die hen toen, maar nu
achter hielden; pero ahora; aber jetzt; maintenant mais;
de deur is open
en kennis [kennis: het psychologische resultaat van waarneming en het leren en het redeneren]
liep enkel binnen.

معرفة
Automatically translated into Arabic thanks to WorldLingo
يدفع هم حالة عطش ل هو, مع ذلك هو بعيدا.
هو المفتاح إلى المستقبل,
أحيانا زائلة,
دائما ينتظر
لحياة أن يلتقط فوق على هو.

هو الممر إلى حكمة;
المخرجة من براءة.
مع هو يأتي مسؤولية;
ل هو حق من طريق
ويمرّ المشعل, إلتزام.

حالة نموّ الجوهر النصرة,
لأنّ في هو يكذب حرية
من يهتمّ حول ال [لسّر] أشياء,
بما أنّ هو يكشف يصحّ أهمية;
يمحي الإضطهاد ال [نيفتي].

ل هو جميعا حول أخرى,
يربط ويهتمّ, إحساس ويعطي,
يشارك الحالة عطش ويستهوي الإدارة وحدة دفع.
يتلقّى الهدية معرفة يطرق في بابه,
ينتظر أن يختلّ كلّ [موولد], لوح طباعيّ مقولب وافتراض

أنّ أمسكهم إلى الخلف بعد ذلك,
غير أنّ الآن; [برو] [أهورا]; [أبر] [جتزت]; [ميس] [مينتننت];
الباب مفتوحة
ومعرفة [إدراك: النتيجة نفسانيّة من إدراك ويعلم ويرشّد]
صحيحة يمشى [إين.].